Veiligheid
Ken je dat? Dat je ergens binnen loopt en meteen een ‘hmmm…’ gevoel krijgt? En dat je dan niet kunt verklaren waarom, dus dat je dan maar gewoon doorgaat, want je hoofd ziet niet in wat hier nu mis is? En dat dan later toch blijkt dat je daar niet had moeten zijn.
Mijn voorbeeld
Tijdens de opleiding familieopstellingen loop ik met een duidelijk plan voor de dag de zaal binnen en voel… meteen een muur! Ik had geen idee wat er aan de hand was, of waardoor dat gevoel veroorzaakt werd. Wel wist ik zeker: ik doe helemaal niets vandaag. Geen opstelling begeleiden. Geen opstelling laten neerzetten. Niets.
Het duurde even voordat ik besefte wat er aan de hand was: ik voelde me onveilig. Maar, dit was de derde dag van dat blok, er was weinig ‘anders’ dan gisteren, dus, mijn hoofd… vond er wat van dat ik me onveilig voelde. Er was toch niets?Fight-Flight-Freeze
Nu kun je drie kanten opgaan met dat gevoel van onveiligheid: je kunt het negeren en doorgaan met je plan (lang geleden ging je dan meestal dood), je kunt er heel bang van worden en bevriezen (afhankelijk van het gevaar, ging je lang geleden dood of je overleefde het), of je kunt je er bewust van zijn, naar luisteren en onderzoeken wat er gaande is.
Ik koos ervoor te luisteren en het te onderzoeken. En later die ochtend ontdekte ik dat er een persoon aanwezig was die bij mij blijkbaar dat gevoel teweegbracht. Maar nog steeds geen idee waarom.
Gevoelig
Tegenwoordig weet ik dat mijn systeem heel gevoelig is voor veiligheid. En ik heb meer en meer een idee waar dit door wordt veroorzaakt.
Dus nu? Nou, gewoon doorgaan met mijn leven, en uitzoeken wat hier achter zit. Waar dit bij mij vandaan komt. Ik houd je op de hoogte!"Het duurde even voordat ik besefte wat er aan de hand was: ik voelde me onveilig"
