Ken je dat? Dat je op een feest staat, echt héél gezellig, en dan opeens… is je hoofd er helemaal klaar mee. Kan niet meer. Gaat niet meer. Op naar huis. Teveel prikkels. Naar huis gaan is eigenlijk al teveel…
Vroeger had ik dat meer dan nu; tegenwoordig kan ik beter omgaan met alles wat op me afkomt en alles wat indruk maakt. Ik denk dat ik meer filter ontwikkeld heb, waardoor ik er beter mee om kan gaan.
Maar er zit nog een kant aan: ik weet beter en beter wanneer het ‘genoeg’ is, en neem op tijd stappen om overprikkeling te voorkomen.
Ik neem ook meer rust en ruimte voor mezelf, als ik weet dat ik ‘zo’n dag’ heb, waarvan ik weet…
En soms betekent het, dat ik iets niet doe, ook iets waar ik wel heel veel zin in heb. Omdat ik weet dat ik voor die tijd genoeg heb gehad.
En jij? Weet jij wanneer je richting een teveel aan prikkels gaat? En wat doe jij om overprikkeling te voorkomen?