Pijn hoort bij het leven. Verlies, angst, verdriet, teleurstelling… vroeg of laat maken we allemaal dingen mee die pijn doen. Wat ik steeds vaker tegenkom in mijn praktijk, is het idee dat het moderne leven vooral comfortabel, leuk en gemakkelijk zou moeten zijn. Ziekte, verlies en de dood stoppen we het liefst zo ver mogelijk
Vraagje: ben jij ook zo goed in mensen ‘scannen’? De sfeer meten? Voelen hoe iemand is, of je ‘veilig’ bent of niet? Je doet dit waarschijnlijk al een heel groot deel van je leven. Misschien wel omdat je je hele leven al het gevoel hebt dat je ‘anders’ bent, of ‘niet past’. Of misschien omdat
Weet je dat ik ook veel ‘systemisch’ werk in mijn praktijk? Ofwel, familieopstellingen. Dat doe ik soms met een groep representanten, soms met poppetjes en soms met papier. Nu vraag je je misschien af: wat is nou precies een familieopstelling, en wat heb ik daaraan? Ik ga het je met een voorbeeld uitleggen. Het voorbeeld
Voer even de korte test uit van de afbeelding… En, hoeveel kruisjes heb jij gezet? Besef dan dat jij dit verlies in je leven al geleden hebt. En als je nu terugdenkt aan zo’n verlies-situatie, weet je dan nog hoe je je toen voelde? Misschien kun je dat gevoel nog wel feilloos terughalen… En misschien
Iedereen ‘is het’, ‘doet het’, of was er ‘slachtoffer van’ in zijn of haar (verbroken) relatie. Ik heb er nooit eerder over geschreven, omdat er al zoveel over geschreven wordt. Heel veel meningen zijn er ook over, en dan ben ik liever even voorzichtig. Zowel bij individuele cliënten als in relatietherapie kom ik het echter
Ik heb het lang niet beseft, lang uitgesloten. Ook omdat ik, in gesprek met een psycholoog (lang, lang geleden), tot de conclusie kwam: nee. Maar, hoe meer ik zie wie ik ben, hoe meer ik accepteer wie ik ben, hoe duidelijker het eigenlijk wordt: ja, ik heb duidelijke ADHD kenmerken. Nu zie ik ADHD, net
Een vraag die ik vaak hoor als coach: “Waarom heb ik dit niet gezien?” En mijn antwoord is eigenlijk altijd hetzelfde: “Als je erin zit, kún je het niet zien. Of… het is op z’n minst bijzonder moeilijk.” En dat is precies één van de toegevoegde waarden die ik bied als coach: ik zit er
Vraagje: heb jij ADHD, wel of niet gediagnostiseerd? En… heb jij dan ook zo’n last van het feit dat er zoveel mensen zijn die jou niet begrijpen? Dat je veel te snel bent voor zo ongeveer iedereen om je heen? Al dat trage gedoe, man… die mensen kunnen niks op snelheid! Pfff… daar word je
Mijn hoofd draait weer stevig door, te hard, te snel,En laat mij liggen, moe maar wakker, je kent het wel. Ik probeer van alles, maar niets werkt nog dit keer,Lezen, meditatie, wc, draaien, links, rechts, en weer. Ik sta op, trek wat warms aan, zet een kopje thee,Loop door het huis, van hier naar daar,
Ken je dat? Dat je op een feest staat, echt héél gezellig, en dan opeens… is je hoofd er helemaal klaar mee. Kan niet meer. Gaat niet meer. Op naar huis. Teveel prikkels. Naar huis gaan is eigenlijk al teveel… Vroeger had ik dat meer dan nu; tegenwoordig kan ik beter omgaan met alles wat
